Geloof, hoop en liefde.

Vraag
"Ik dacht ineeens aan teksten uit de Bijbel over geloof, hoop en liefde. Kan je daar wat over zeggen? Want 'hoop' is toch het anders willen in de toekomst omdat het nu nog niet goed is? 'Geloof' is een denkbeeld maar het geloof in Eenheid toch ook? Alles is toch een geloof zolang het denken bezig is?

Ja precies, alles dat we kennen is een geloof. Zelfs deze uitspraak. En dat is juist wat voor het medium 'denken' ondenkbaar is: het is namelijk denken dat geloof creëert.
Geloven en denken is hetzelfde. Het denken gelooft niks, het ís geloven en als gevolg daarvan creëert hetzelfde denken hoop. En dan is 'echte, hemelse liefde op aarde' waarschijnlijk de ultieme hoop.
NIKS GELOVEN is de doodlopende weg voor het denken. Ga maar na: als er niks geloofd wordt is er niet langer het geloof dat wat er gezien en ervaren wordt door MIJ wordt gezien en ervaren. Ook is er dan niet langer het geloof dat wat er gedacht en gevoeld wordt betekenis heeft of een eigenstandige waarheid vertegenwoordigt.
NIKS DENKEN is het einde van ieder geloof. Ook van het geloof dat er zoiets bestaat als geloof (in iets), hoop (op iets), liefde (voor iets). Geen denken is ook het einde in het geloof dat er zoiets zou bestaan als Eenheid.

Het probleem is alleen dat het 'ikje' NIET NIKS KÁN GELOVEN en NIET NIKS KÁN DENKEN. Het 'ikje' bevindt zich namelijk al ín het verhaal van het denken, is het geloof dat het denken zélf maakt en dus zélf gelooft. Geloven, denken en 'ík' is dus ook hetzelfde. De 'ik' kán dus ook niet iets anders geloven of denken, want het is zélf een geloof of gedachte.
Een gesloten mentale cirkel dus, zonder iets dat uít die cirkel kan stappen. Maar zie: 'mentaal' is niks anders dan een luchtbeweging, het verschijnen van een eindige gedachte in de oneindige ruimte van ZIJN, dus niks tastbaars. Niks aanwijsbaars of bewijsbaars.

Maar geloof deze woorden maar niet... niets van wat wordt uitgedrukt is waar ! Geen enkele uitdrukking is méér dan ZIJN die even zucht. Maar de zucht komt niet lós van ZIJN. Er zal nooit een volwaardige, op zichzelf staande zucht bestaan. Een zucht is enkel ZIJN DIE ZUCHT... EN DAT IS EEN. Maar geen eenheid, want dat veronderstelt dat er ook tweeheid of veelheid zou bestaan, en dat is weer een geloof. 'EEN' betekent: niet ontstaan als iets, niet losgekomen van iets en niet opgelost als iets.

Maar is er dan niks ? Is dit een verhaal over nihilisme ? Nee ! Dat er niks is of juist wel iets is, is een geloof, dus een gedachte... een beeld dat nu verschijnt.
Is dit wat er nu plaatsvindt (angst, verdriet, emoties, verwarring, blijheid) dan niks ? Nee, het is ook gewoon een beeld dat nu spontaan verschijnt. Het beeld neemt DE VORM aan van een gedachte en/of een gevoel.
Als denken in het spel komt is er gelijk een 'ik' en bijvoorbeeld 'angst' en dat lijken TWEE aparte dingen te zijn, waarvan de 'ik' het ingrijpende ding is. 'Mijn wereld' met daarin geloof, hoop en liefde als thema's is geboren. Hoe dit uitpakt noemen we 'mijn levensverhaal'.
De vraag zou kunnen zijn wat gebeurt er met de gedachte of het gevoel als er nu direct GEEN DENKEN en dus GEEN GELOVEN plaatsvindt ?
Dan kan er nu geen antwoord gegeven worden en valt de vraag weg en daarmee de 'ik'. Dan blijkt 'geloven' en 'denken' NIKS te zijn, dat zich ÁLS SCHIJNBAAR IETS ('ik en mijn wereld') lijkt voor te doen. En dat kan ALLES zijn. Want ZIJN is alles.
Wat er wél is VAN MOMENT TOT MOMENT in dit tijdloze eeuwige is LIEFDE. Niet de door het denken gecreëerde liefde waar wij als schijnbare IETSEN naar zoeken en uitdrukking aan willen geven, niet de woorden die de bijbel of welk heilig geschrift ook bezigt...
Wat er wél is is DE ENE LIEFDE die elke verwoording te boven gaat. De liefde waar die heilige boeken naar VERWIJZEN. Maar door het denken kan die verwijzing enkel opgevat worden IN DE TIJD en is het dus ALSOF wat er nu is NOG NIET de ALOMVATTENDE LIEFDE is ! Wat er al volledig is is LIEFDE die geen hoop, geloof en liefde nodig heeft.
Het is juist het geloof in die gewenste zaken die het RECHTSTREEKSE BELEVEN ERVAN onmogelijk maakt. Het BELEVEN van LIEFDE is LIEFDE ZIJN !

Maar niet getreurd: aangezien ALLES nu tóch al die ENE LIEFDE is kan er nooit iets mis zijn, kun 'jij' niks verkeerd doen, kun 'jij' niet tekortschieten ! Elk beeld dat nu simpelweg verschijnt, in welke gedachte- of gevoelsvorm dan ook, doet zich voor IN de totaliteit van de ENE LIEFDE en ÍS de ENE LIEFDE in haar totaliteit. Iets anders is er niet.
Ook vragen naar hoe het dan moet met het betalen van de huur als... is niet iets dat 'jij' doet of beantwoordt hoeft te krijgen, want er is geen 'jij' die BUITEN DE TOTALITEIT staat en deze kan beïnvloeden of sturen. De 'jij' is een beeld dat zich ÍN DE TOTALITEIT voordoet. Elke actie, elke vraag, elke emotie IS AL de totaliteit die de naam LIEFDE draagt. En LIEFDE is levende volmaaktheid, levende perfectie, voorbíj het perfecte ('ik kan met gemak de huur betalen') en het imperfecte ('ik kan de huur niet meer betalen en dus...). LIEFDE is wat plaatsvindt in elke moment, volkomen automatisch, zonder iemands aanwezigheid of inspanning en is voorbíj 'iets doen' en 'niets doen'.

Rust nu in de armen van de LIEFDE... dan is het duidelijk dat er altijd alleen maar LIEFDE is en er nooit een iemand is die liefde ondervindt of nodig heeft. Wat IK BEN is LIEFDE. LIEFDE is HOE IK van moment tot moment BEN.
LIEFDE ÍS. Het is wat JIJ BENT... maar nooit kent.

Foto's