Waar ik ook ben, daar ben ik.


Waar ben ik dan eigenlijk en wat is hier dan ?

Ik loop over de markt, baan mij een weg tussen de vele mensen, moet af en toe bukken om niet mijn hoofd tegen een afdak van een marktkraam te stoten of om niet in damesondergoed verstrikt te raken, ik krijg een por in mijn rug omdat iemand kennelijk meer haast heeft dan ik of mij even over het hoofd zag, ik ruik de geur van vers gebrande pinda's, ik zie dat ik uitkijk naar een koffietentje waar ze échte koffie maken, soms is er wat ongeduld als ik niet kan doorlopen.

Ja, inderdaad, ik ben hier. Ik loop hier rond en niet ergens anders. Ik loop altijd hiér rond, zit altijd hier, haal altijd hier adem, ben hier blij en hier verdrietig en nooit ergens anders. Elk 'ergens anders' is altijd weer hier. Ik kan nooit ergens anders zijn dan hier, dan precies op deze plaats. Ik kan mij verplaatsen, maar nooit weglopen van hier. Ik kan over dààr dromen, maar er nooit komen. Ik kan weggeduwd worden, maar nooit uit hier vallen. Hier is de onveranderlijke ruimte waar ik mijzelf aantref, als elke vorm en met elke naam. Hier is waar ik mezelf ken, hier is waar ik mezelf ben. Niet dààr. Ook niet dàn trouwens. Altijd nu, dit moment. Dààr en dàn kan ik mijzelf nooit ontmoeten. Dààr gaat ook nooit komen, net zomin als dàn. Ik zal dààr nooit dichterbij komen, zelfs dàn niet. Wat ik verlang blijft altijd een geprojecteerde gebeurtenis buiten hier, in een gefantaseerd dààr en dàn. Elke hoop en elk verlangen is een vruchteloos uitreiken naar een dààr en dàn, welke nooit in het hier en nu kunnen bestaan. Elk wachten en verwachten is een vermijden van het leven, want dat is altijd enkel hier, precies zoals het zich nu voordoet. Het is dat wachten en verwachten dat zo'n ongelukkig gevoel geeft omdat het jou blijft voorhouden dat 'dit het nog niet is'. Het denken draait het om en verklaart dat gevoel van gemis als het gevolg van het nog niet hebben gekregen waar je naar verlangt. En dat terwijl hier alles is. Alleen hier is wat is.

En wat is hier dan, in dit eeuwige en onvergankelijke hier ? Hier is altijd wat er nu is en dat blijkt altijd voldoende te zijn. Hier blijkt altijd de totaliteit te zijn van wat is. Hier is de schat. Hier is waar ik samenval met wat is. Hier is altijd het geheel beschikbaar. Hier is al alles dat je verlangt. Buiten hier is er niks. Hier is wat er nu is: lopen, kijken, bewegen. Hier zijn indrukken, gevoelens, gedachten. Hier worden geuren opgesnoven, geluiden waargenomen, mensen en bungelende kleding aangeraakt. Hier wordt een stukje geitenkaas aangereikt en geproefd, een appelpartje weggekauwd. Hier is altijd de enige uitdrukking van het leven, hier is leven dat de vorm van dit moment aanneemt. Alleen hier neemt het leven elke vorm aan. Hier toont het onveranderlijke leven zich als een veranderlijk beeldenspel. Immer harmonisch, simpel en onschuldig. Een schitterend gebeuren, een stralende schildering, een kleurrijke verbeelding. Hier is leven aanwezigheid, stil gewaarzijn, vervuld zijn. Hier verschijnen spontaan gedragingen, reacties op situaties, gedachten, gevoelens en sensaties. Maar hier is geen ruimte voor denken, voor een vlucht uit dit moment en uit eenvoudig aanwezig zijn. Dus doorzie de droom van dààr en dàn en blijf rustig hier. Hier snuif je de geuren op en je bént de geuren, hier versmelt het horen met de geluiden, hier lost jouw kijken op in zien en valt zien samen met de beelden die erin verschijnen, hier accepteert de stille ruimte elke gedachte en sensatie. Het leven leeft !

Foto's