En wat is er nu ?


Je hebt zojuist iets gedaan...en wat is er nu ?

Wat je antwoord ook is... wat er nu is Is het enige dat er nu kan zijn. Bijvoorbeeld er is nu een gevoel van rust. Dan is dat wat Is. Het is wat Je bent. Wat Je bent drukt zich nu uit als precies dat gevoel. Zijn is 100% een gevoel van rust. Wie ervaart dat ? Zijn. Er is geen andere ervaarder.

Er kan zich altijd van alles voordoen, er kan dus ook een gevoel van frustratie zijn. Dan is het dat. Het is hoe Zijn nu wil zijn. Er valt niks anders te doen dan je door dat gevoel te laten overnemen. 'Jij' bént Jij: dat wat zich voordoet.
En daar volgt een verhaal in gedachten op of niet. Maar... dat is beide, uit de aard van Wat Is, óók Jij.

En nu: is er nu direct iets nodig ? Is er nu iets nodig om te Zijn ? Is er nu iets nodig om te Zijn wat Je al voelt, denkt, ziet ? Is er nu nog iets anders dan wat er nu gebeurt ?
Is er nu een commentaar in gedachten dat iets zegt óver wat er nu is? Maakt niet uit, dat is óók al Wat Is. Heus, er is niks anders ! Er is niet een persoon lós van Wat Is.

Wat Je bent is het gevoel er te zijn... het gevoel te zien. Alleen het denken interpreteert dat als het gevoel er als 'ik' te zijn, als 'ik' te zien. Dat is het enige misverstand !

En nu, wat is er nu ? Is de voorgaande gedachte of het gevoel van zojuist er nog ? Kijk eens. Kijk en zie... er is niks te zien, niks dat we kennen ! Dat wat er is, vlàk vóór het denken zijn positie weer in wil nemen, dàt is wat Je bent en wat er altijd is.

Jij bent het onveranderlijke, onkenbare objectloze stille zien dat is. Alles dat gekend wordt (elke gedachte in de vorm van een object, gebeurtenis, verlangen, ik, jij) verschijnt er voor één tel in... te kort om echt iets te worden !

Zie hoe snel het denken die ongrijpbare niksheid weer wil innemen dmv benoemen. Maar... ook dat is weer onschuldig. Het is wat nu wil zijn. Het heeft nóóit iets met een persoon te maken. Dàt is gewoon het terugkerende verhaal dat het denken inbrengt. Het kan geen kwaad. Het hoeft niet weg. Het Is hoe Zijn zich op dit moment wil manifesteren. Er is nooit iets teveel of te weinig, niks goed of fout, niks waar of onwaar.

Het maakt niet uit of er het gevoel is een persoon te zijn of de ervaring géén persoon te zijn... Er is slechts het levende zien van wat nu Is. Er is altijd slechts Mezelf zijn.

En wat wordt er nu gezien ? Hoe verschijn Je nu aan Jezelf ? Als welk verhaal of als wat voor stilte wil Je nu kennelijk aan Jezelf verschijnen?
Mooi hè, die afwezigheid van mooi of lelijk...

Foto's